Van der Steen heeft een, voor evangelisch Nederland, nieuw concept voor fondswerving ingevoerd. Trin heeft het begrip "partners" ingevoerd, compleet met pasjes en privileges die alleen voor partners gelden. Als beloning voor je regelmatige financiële steun en je betrokkenheid, belooft Van der Steen, dat een vrijwilliger van Trin dagelijks voorbede voor je doet en "de beloftes van God over je leven proclameert". Ook krijg je kortingen en ben je welkom op exclusieve partnerbijeenkomsten (party's). Als ondernemer kun je zelfs Business Partner worden. Voor 100 euro per maand wordt er dan een link op de Trin-website geplaatst en ook op de partner party wordt de naam van je bedrijf vermeld.

Wie toezegt Trin per maand met minimaal een tientje te ondersteunen komt in ruil daarvoor "onder de zalving die op onze bediening ligt", zo staat in een wervingsbrief, "Wat zich zal uiten door bloei in je persoonlijke leven, op geestelijk, sociaal, mentaal en financieel gebied."

Van de Steen vertelt dat er drie medewerkers zijn aangesteld die de hele dag bidden voor de donateurs. "dan komt de zegen vanzelf". HET KOMT ER DUS OP NEER DAT JE EEN AANTAL PRIVILEGES KOOPT, privileges op materieel en geestelijk gebied. Het lijkt tegenstrijdig. Aan de ene kant vertrouwt Van der Steen op God, hij proclameert het geld in geloof binnen. Maar aan de andere kant moet het blijkbaar wel binnengepraat worden. Ondermeer door mensen aan je te binden en ze te lokken met een dergelijk partnerplan.

Figuren als Benny Hinn, T.L. Osborn en Oral Roberts zijn grote voorbeelden van hem. Zij gebruik(t)en een groot deel van de samenkomst voor geldzaken. Het liefst vlak voor het bidden voor de zieken. Dan horen de zieken, die op dat moment aanwezig zijn, dat ze geen zegen van de Heer (lees genezing) kunnen verwachten als ze de Heer niet vereren met hun rijkdom. Dat is bevorderlijk voor de opbrengst van de collecte.