Het boek van Van der Steen is sterk autobiografisch. Het is voornamelijk een verhalen boek. Af en toe wijst hij op Bijbelteksten. Wat opvalt is zijn zeer onzorgvuldige Bijbeluitleg. Heel vaak wordt de tekst helemaal los van het verband waarin de tekst staat uitgelegd. De teksten worden meestal ook niet vanuit  het geheel van de Bijbel uitgelegd.

Hij negeert uitdrukkelijk de twee basisregels voor de uitleg van de bijbel. (1) De regel dat we een tekst altijd moeten uitleggen in overeenstemming met de context en (2) de regel dat we een tekst moeten uitleggen vanuit het geheel van de Bijbel (Schrift met Schrift vergelijken, het ene Bijbelgedeelte werpt licht op het andere, de Bijbel legt zichzelf uit.)

Hij past bijvoorbeeld Deuteronomium 28 (de verbondszegen en vloek) zondermeer toe op de christenen. Terwijl uit het verband blijkt dat dit een onderdeel is van de wet van Mozes. De wet van Mozes is speciaal met het aardse volk Israël gesloten. En uit het geheel van de Bijbel weten we dat we nu in een andere bedeling leven. Dat negeert hij ook. Het volk Israël had onder de wet van Mozes de belofte van rijkdom en voorspoed op materieel gebied. Deze belofte heeft de gemeente, onder de genade, niet.

Er is geen beginnen aan om het foutieve uitleggen van de Bijbel, dat je door het gehele boek telkens tegenkomt, volledig te bespreken. Dat zou een compleet boek vergen. Het was ook wel te verwachten dat Van der Steen op zo'n manier met de Bijbel omgaat. Want het is onmogelijk om de Bijbel zorgvuldig te lezen en uit te leggen en tegelijkertijd in allerlei extreem charismatische leringen te geloven. Dat gaat niet samen. Je doet of het één of het ander. Om in het power christendom, de word-faith leringen, het welvaartsevangelie en de latter rain eschatologie te kunnen geloven moet je veel Bijbelgedeelten verdraaien en negeren of er meer in lezen dan er staat.

De grote vijand van de extreme charismatici  is de bedelingentheologie. Die wordt door hen verachtelijk aangeduid als "de streeptheologie". Ze willen niets weten van het fundamentele onderscheid tussen Israël en de gemeente. Daarom passen ze b.v. de beloften die aan Israël gegeven zijn, onder de wet van Mozes, zonder meer toe op de gemeente. Ook passen ze teksten die slaan op het toekomstige duizendjarige rijk nu al op zichzelf toe.