|
Wanneer de ultieme objectieven
van het dominionisme in ogenschouw worden genomen wordt het erg duidelijk waar
de achterbanbewegingen in elk land eigenlijk naar streven. Binnen deze bredere
context kunnen de volgende punten van bezorgdheid genoemd worden:
1. Eenheid.
Gezamenlijke ondernemingen van kerken op het lokale niveau zijn slechts de
vroege beginselen van een oecumenische beweging op het nationale niveau, dat
logischerwijs gevolgd wordt door internationale oecumenische banden, en
uiteindelijk zal leiden tot de post-denominationale wereldkerk. Het gezag dat
gevestigd zal worden in de verschijnende grootstedelijke kerken is het
belangrijkste doel van het dominionisme en heeft een duidelijk humanistische
connotatie door het verheffen en versterken van de mensheid om meesters te
worden van hun eigen bestemming. Kerken die deze visie niet onderschrijven
zullen zelfs niet betrokken worden bij het primaire niveau van oecumenische
ondernemingen.
2. Publieke
demonstratie door multi-denominationale groepen van christenen zijn
humanistische inspanningen om hun dominantie te laten gelden in de
maatschappij. Hun sterkte is niet uit de Heer maar ligt in de macht die
verkregen wordt uit hun groot maatschappelijk kiezerspubliek.
3. De
kerkgroeibeweging is een methode om de hele wereld in de kerk te brengen
en zo de kerk in staat te stellen een onbetwiste leiderschapspositie te
verwerven in de maatschappij. Om dit proces te verhaasten wordt de toegang tot
de kerk zo gemakkelijk mogelijk gemaakt. Het belangrijkste oogmerk van deze
beweging is het brengen van alle mensen in de kerk, waarbij zij haar
suprematie laat gelden en zich zal verzekerd zien van toenemende inkomsten.
Als het redden van zielen werkelijk hun voornaamste doel zou zijn, zouden de
Bijbelse standaarden van berouw en wedergeboorte niet zo gecompromitteerd
worden ter wille van snelle expansie.
4.
Gebedssamenkomsten voor de redding van zielen en de materiële verbetering
van de levensomstandigheden, zijn belangrijk en nodig. Maar waarom moeten ze
oecumenisch georganiseerd worden voor een veronderstelde toename van hun
impact? Het humanistische en domionistische plan is in deze gebedssamenkomsten
erg duidelijk. Alhoewel er vele christenen met zuivere bedoelingen aan deze
samenkomsten kunnen deelnemen, om op te komen voor lijdende en geestelijk-dode
mensen, blijven zij toch deelnemen aan een oecumenische onderneming die
veeleer sociale transformatie en verbetering tot doel heeft dan geestelijke
groei. Zij moeten zich ook afvragen waarom zij denken dat verenigde
gebedssamenkomsten meer kracht bij God hebben dan gebeden in kleinere groepen
of afzonderlijk.
5.
Reiniging gaat over de bevrijding van enkelingen, gemeenschappen en de
hele wereld van zonde en boze invloeden. In dit proces worden twee foutieve
veronderstellingen gemaakt. De eerste is dat alle persoonlijke en sociale
problemen kunnen toegewezen worden aan demonen. Er wordt dan bevrijding van
demonen toegepast om de problemen op te lossen. Maar, volgens de Bijbel,
worden de meeste problemen van de mensheid omschreven als de werken van het
ongekruisigde vlees (Gal. 5:17; Rom. 8:13). De tweede veronderstelling is dat
de duivel uit hele maatschappijen kan gezet worden in deze bedeling en dat
zijn bolwerken kunnen neergehaald worden. Deze veronderstelling wordt door de
Bijbel niet ondersteund met betrekking tot de kerkbedeling; dit zal enkel
gebeuren bij de tweede komst van Christus (Op. 20:2-3).
6.
Bevrijdingsprogramma’s voor het verlichten van lijden en armoede worden in
deze beweging niet gezien als handelingen die secundair zijn aan
evangelisatie, en niet als inspanningen voor de overheden, maar als de
voornaamste verantwoordelijkheid van de kerk. Als gevolg van deze zienswijze
worden de financiële middelen van de kerk niet voor evangelisatie gebruikt
maar voor het financieren van humanitaire projecten. Opleiding en sociale
verheffing worden als het belangrijkste werk van de kerk gezien, maar dat zijn
ze niet. Deze taken zijn de eerste verantwoordelijkheid van de civiele
besturen.
De
eschatologie van het dominionisme
Het dominionisme heeft de
intentie om een letterlijk, fysiek koninkrijk op aarde op te richten, vóór de
tweede komst van Christus. Dominionisten zien het opkomende koninkrijk als
gedreven door de macht van oecumenische eenheid en ook de grotere toewijding aan
Gods wetten. De inclusieve natuur van de oecumenisch verenigde kerk van de
eindtijd noodzaakt een algemene en oppervlakkige definitie van Christendom om
alle mogelijke geloofsovertuigingen en denominaties te huisvesten. Er wordt door
dominionisten geen inspanning gedaan voor het identificeren en uitroeien van
geestelijk bedrog; en evenmin worden “negatieve” onderwerpen zoals de Antichrist
en de komende verdrukkingstijd besproken. Al de “donkere” profetieën worden
historisch geïnterpreteerd als dat die reeds vervuld zijn in de eerste eeuw n.C.
De eindtijd wordt enkel geassocieerd met het altijd uitbreidende koninkrijk van
God op aarde, grote opwekkingen, en verreikende socio-economische en politieke
transformaties onder de auspiciën van de wereldomvattende kerk en haar leiders.
Het proces van reconstructie zal in overeenstemming zijn met de principes van
Gods koninkrijk. Zij leren dat wanneer Christus wederkomt, het koninkrijk reeds
zal opgericht zijn door de kerk, die Zijn lichaam is. De beslist fysieke natuur
van het dominionistische koninkrijk verklaart de sterke benadrukking van fysieke
(materiële) veranderingen in de wereld en de zwakke nadruk op onze relatie met
Christus. Zij willen praktische veranderingen zien in de wereld, naar een
grotere eenheid en een beter leven voor allen. Zij staan erop dat de huidige
bedeling (of: dispensatie) op een hoog niveau zal eindigen wanneer Christus zal
terugkomen om Zijn eeuwig koninkrijk op te richten.
Eschatologie: De leer van de eschata (= laatste dingen), de
toekomstige dingen die gebeuren moeten.
Bron:
http://www.bibleguidance.co.za/
Auteur: prof. Johan Malan
Vertaling en voetnoten door Marc Verhoeven.
Tenzij anders aangegeven
zijn Bijbelteksten in deze uitgave
ontleend aan de Statenvertaling 1977, © Nederlands Bijbelgenootschap
1977. Wij hebben gekozen voor een vertaling die zo dicht mogelijk bij de
grondteksten ligt. Voor het verstaan van de schrift adviseren wij een ieder om
tevens andere vertaling te gebruiken.
Redactie voor de Bijbel is Waar : Willem Boonstra
Deze
studie is met toestemming overgenomen en valt niet onder de copyright regeling
van
www.debijbeliswaar.nl. Toestemming voor gehele of gedeeltelijke
overname moet verkregen worden via Marc Verhoeven (verhoevenmarc@skynet.be) |