De Bijbel is WAAR
 Stichting de Bijbel is waar
 
Dominionisme het grotere plaatje van het dominionisme

Wanneer de ultieme objectieven van het dominionisme in ogenschouw worden genomen wordt het erg duidelijk waar de achterbanbewegingen in elk land eigenlijk naar streven. Binnen deze bredere context kunnen de volgende punten van bezorgdheid genoemd worden:

1.     Eenheid. Gezamenlijke ondernemingen van kerken op het lokale niveau zijn slechts de vroege beginselen van een oecumenische beweging op het nationale niveau, dat logischerwijs gevolgd wordt door internationale oecumenische banden, en uiteindelijk zal leiden tot de post-denominationale wereldkerk. Het gezag dat gevestigd zal worden in de verschijnende grootstedelijke kerken is het belangrijkste doel van het dominionisme en heeft een duidelijk humanistische connotatie door het verheffen en versterken van de mensheid om meesters te worden van hun eigen bestemming. Kerken die deze visie niet onderschrijven zullen zelfs niet betrokken worden bij het primaire niveau van oecumenische ondernemingen.

2.     Publieke demonstratie door multi-denominationale groepen van christenen zijn humanistische inspanningen om hun dominantie te laten gelden in de maatschappij. Hun sterkte is niet uit de Heer maar ligt in de macht die verkregen wordt uit hun groot maatschappelijk kiezerspubliek.

3.     De kerkgroeibeweging is een methode om de hele wereld in de kerk te brengen en zo de kerk in staat te stellen een onbetwiste leiderschapspositie te verwerven in de maatschappij. Om dit proces te verhaasten wordt de toegang tot de kerk zo gemakkelijk mogelijk gemaakt. Het belangrijkste oogmerk van deze beweging is het brengen van alle mensen in de kerk, waarbij zij haar suprematie laat gelden en zich zal verzekerd zien van toenemende inkomsten. Als het redden van zielen werkelijk hun voornaamste doel zou zijn, zouden de Bijbelse standaarden van berouw en wedergeboorte niet zo gecompromitteerd worden ter wille van snelle expansie.

4.     Gebedssamenkomsten voor de redding van zielen en de materiële verbetering van de levensomstandigheden, zijn belangrijk en nodig. Maar waarom moeten ze oecumenisch georganiseerd worden voor een veronderstelde toename van hun impact? Het humanistische en domionistische plan is in deze gebedssamenkomsten erg duidelijk. Alhoewel er vele christenen met zuivere bedoelingen aan deze samenkomsten kunnen deelnemen, om op te komen voor lijdende en geestelijk-dode mensen, blijven zij toch deelnemen aan een oecumenische onderneming die veeleer sociale transformatie en verbetering tot doel heeft dan geestelijke groei. Zij moeten zich ook afvragen waarom zij denken dat verenigde gebedssamenkomsten meer kracht bij God hebben dan gebeden in kleinere groepen of afzonderlijk.

5.     Reiniging gaat over de bevrijding van enkelingen, gemeenschappen en de hele wereld van zonde en boze invloeden. In dit proces worden twee foutieve veronderstellingen gemaakt. De eerste is dat alle persoonlijke en sociale problemen kunnen toegewezen worden aan demonen. Er wordt dan bevrijding van demonen toegepast om de problemen op te lossen. Maar, volgens de Bijbel, worden de meeste problemen van de mensheid omschreven als de werken van het ongekruisigde vlees (Gal. 5:17; Rom. 8:13). De tweede veronderstelling is dat de duivel uit hele maatschappijen kan gezet worden in deze bedeling en dat zijn bolwerken kunnen neergehaald worden. Deze veronderstelling wordt door de Bijbel niet ondersteund met betrekking tot de kerkbedeling; dit zal enkel gebeuren bij de tweede komst van Christus (Op. 20:2-3).

6.     Bevrijdingsprogramma’s voor het verlichten van lijden en armoede worden in deze beweging niet gezien als handelingen die secundair zijn aan evangelisatie, en niet als inspanningen voor de overheden, maar als de voornaamste verantwoordelijkheid van de kerk. Als gevolg van deze zienswijze worden de financiële middelen van de kerk niet voor evangelisatie gebruikt maar voor het financieren van humanitaire projecten. Opleiding en sociale verheffing worden als het belangrijkste werk van de kerk gezien, maar dat zijn ze niet.  Deze taken zijn de eerste verantwoordelijkheid van de civiele besturen.

De eschatologie van het dominionisme

Het dominionisme heeft de intentie om een letterlijk, fysiek koninkrijk op aarde op te richten, vóór de tweede komst van Christus. Dominionisten zien het opkomende koninkrijk als gedreven door de macht van oecumenische eenheid en ook de grotere toewijding aan Gods wetten. De inclusieve natuur van de oecumenisch verenigde kerk van de eindtijd noodzaakt een algemene en oppervlakkige definitie van Christendom om alle mogelijke geloofsovertuigingen en denominaties te huisvesten. Er wordt door dominionisten geen inspanning gedaan voor het identificeren en uitroeien van geestelijk bedrog; en evenmin worden “negatieve” onderwerpen zoals de Antichrist en de komende verdrukkingstijd besproken. Al de “donkere” profetieën worden historisch geïnterpreteerd als dat die reeds vervuld zijn in de eerste eeuw n.C. De eindtijd wordt enkel geassocieerd met het altijd uitbreidende koninkrijk van God op aarde, grote opwekkingen, en verreikende socio-economische en politieke transformaties onder de auspiciën van de wereldomvattende kerk en haar leiders. Het proces van reconstructie zal in overeenstemming zijn met de principes van Gods koninkrijk. Zij leren dat wanneer Christus wederkomt, het koninkrijk reeds zal opgericht zijn door de kerk, die Zijn lichaam is. De beslist fysieke natuur van het dominionistische koninkrijk verklaart de sterke benadrukking van fysieke (materiële) veranderingen in de wereld en de zwakke nadruk op onze relatie met Christus. Zij willen praktische veranderingen zien in de wereld, naar een grotere eenheid en een beter leven voor allen. Zij staan erop dat de huidige bedeling (of: dispensatie) op een hoog niveau zal eindigen wanneer Christus zal terugkomen om Zijn eeuwig koninkrijk op te richten.


[1] Eschatologie: De leer van de eschata (= laatste dingen), de toekomstige dingen die gebeuren moeten.

 

Bron: http://www.bibleguidance.co.za/
Auteur: prof. Johan Malan
Vertaling en voetnoten door Marc Verhoeven.

Tenzij anders aangegeven zijn  Bijbelteksten in deze uitgave ontleend aan de Statenvertaling 1977,  © Nederlands Bijbelgenootschap 1977.  Wij hebben gekozen voor een vertaling die zo dicht mogelijk bij de grondteksten ligt. Voor het verstaan van de schrift adviseren wij een ieder om tevens andere vertaling te gebruiken.

Redactie voor de Bijbel is Waar : Willem Boonstra 

Deze studie is met toestemming overgenomen en valt niet onder de copyright regeling van www.debijbeliswaar.nl. Toestemming voor gehele of gedeeltelijke overname moet verkregen worden via Marc Verhoeven (verhoevenmarc@skynet.be)

  Ga naar APOSTASIE

 
 
 
Designed: Elegant Web Templates
Copyright © www.debijbeliswaar.nl. All rights reserved.