Bij het beantwoorden van deze vraag spelen zowel morele als ethische zaken. Deze zou men dan allemaal in het licht van het Woord (De Bijbel) moeten bekijken. Dit artikel zal in algemene zin op deze vraag ingaan.

Bij het bestuderen van het Woord (De Bijbel) dient men zich te realiseren, dat in het Woord (De Bijbel) duidelijke aanwijzingen, zoals Gij zult niet doden, en minder duidelijke aanwijzingen gegeven worden. Vragen die betrekking hebben op minder duidelijke aanwijzingen, kan men vaak duidelijk krijgen door in het Woord (De Bijbel) naar vergelijkbare situaties te zoeken. Uit de aard en de omschrijving van zulke vergelijkbare situaties, krijgen wij dan niet zelden een antwoord. Een concreet antwoord op de vraag over zaaddonorschap zal men in het Woord (De Bijbel) niet vinden. Er staat nergens u mag wel of geen zaaddonor worden. Hier kunnen vergelijkbare situaties, mogelijk licht op deze vraag werpen.

Uitgangspunt is: God schiep de mens, man en vrouw schiep Hij de mensen: (Genesis 1:27-28)

• God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen.

• God zegende hen en zei tegen hen wees vruchtbaar en word talrijk, ….

• God heeft de mens geschapen en wij zijn Zijn eigendom. Hij stelt de regels en niet de mens.

 Zo heeft God gezegd, dat wij niet zullen dood slaan. (Ex.20: 13)

• Gij zult niet doodslaan

Misschien bent u verbaast wanneer deze regel naar voren gebracht wordt, maar het heeft alles te maken met onze verantwoordelijkheid al christen, indien gesproken wordt over zaaddonor zijn.

Het is heel begrijpelijk, dat mensen en in het bijzonder vrouwen een kinderwens hebben. Hierbij doet zich echter de vraag voor:

• Heeft God hier de mens wel het recht gegeven om zelf te beschikken over hun lichaam;

• Beslist hier de mens (medische wetenschap) over leven en dood en niet God?

Door God is in Zijn schepping vastgelegd, op welke wijze de mens vruchtbaar en talrijk zou worden, namelijk:

De mens, Adam, had gemeenschap met Eva, zijn vrouw, en zij werd zwanger en bracht Kaïn ter wereld. ‘Met de hulp van de HEER,’ zei ze, ‘heb ik het leven geschonken (4:1) Kaïn [...] het leven geschonken

In het Hebreeuws is er een woordspel tussen de naam Kaïn en het werkwoord qana, ‘het leven schenken aan’.aan een man! (Genesis 4:1)

Ondanks dit gegeven komt het voor, dat de schoot van een vrouw gesloten blijft. Hiervan zijn vele voorbeelden in het Woord (De Bijbel) te vinden. Denk hier bijvoorbeeld aan Abraham en Sara of aan Hanna de moeder van Samuel. Gods bedoelingen en de gevolgen door menselijk ingrijpen werden pas veel later duidelijk. In zulke gevallen, mogen wij ons afvragen:

• Kennen en doorgronden wij mensen, Gods bedoelingen?

• Vertrouwen wij op God of op de mens (medische wetenschap)?

Moeten wij hier niet, zoals Job, antwoorden:

Zie, ik ben te gering, hoe zal ik U bescheid geven?  Ik leg de hand op mijn mond. (Job 39:37)

Ik weet dat niets buiten Uw macht ligt en geen enkel plan voor U onuitvoerbaar is. Wie was ik dat ik, door mijn onverstand, uw besluit wilde toedekken? Werkelijk, ik sprak zonder enig begrip, over wonderen, te groot voor mij om te bevatten. (Job: 42:2-3)

Uit genoemde gedeelten, die op vele plaatsen worden herhaalt, kan men concluderen:

• God is de schepper en heeft de mens een duidelijk richtlijn meegegeven. Wat onze keus ook is, God heeft ons niet het recht gegeven om zelf te beschikken over ons lichaam. Wij hebben ons lichaam van Hem ontvangen en wij zijn Zijn eigendom.

• God beslist over leven en dood en niet de mens (medische wetenschap).

Er is dus geen enkel draagvlak voor zaaddonatie in de Bijbel.

Daarnaast bestaan er ook diverse ethische kanten aan het zaaddonorschap:

1. Het is algemeen gebruik, dat meerdere eitjes bevrucht worden. Niet geplaatste eitjes worden vernietigd.

   Kan men zich als donor onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor de vernietiging van dit leven?
    

2. Het is algemeen gebruik, dat meerdere bevruchte eitjes in de moeder terug geplaatst worden. Wanneer meerdere van deze nieuwe mensjes zich goed ontwikkelen, wordt niet zelden besloten een aantal te doden (aborteren).

   Kan men zich als donor onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor de dood van zulke nieuwe mensjes?
    

3. Bij een normaal zwangerschap blijkt tijdens een vruchtwaterpunctie, dat het kind een afwijking heeft en men gaat over tot abortus.

   Kan men zich als donor onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor de dood van dit nieuwe mensje?
    

4. Zaadcellen worden beschikbaar gesteld aan een lesbisch koppel.

   Zou dit in overeenstemming zijn met de wil van God?
    

5. Na normale zwangerschappen worden er kinderen geboren.

   Kan een donor zich onttrekken aan de volgende verantwoordelijkheden?
   a. Heeft het verwekte kind het recht om zijn/haar vader te leren kennen?
   b. Hoe denkt een donor daar mee om te gaan?  Etc
    

6. Veelal zijn zaaddonoren getrouwd en zijn de zaadcellen niet bestemd voor de eigen partner, maar voor andere vrouwen.

   De volgende vragen dringen zich dan op:
   a. Welke rol speelt de echtgenote in het besluit van de zaaddonor?
   b. Wat zegt de echtgenote daarvan?
   c. Indien een donor kinderen heeft, wat vinden zij daarvan? 

Auteur: W. Boonstra