Maar wat is nou ‘bekering’? Van bekering is pas sprake als je heel eerlijk zegt bijvoorbeeld dat je gelogen hebt. Dit heet: je zonden belijden. Je stemt er dan ook uit overtuiging mee in dat je inderdaad niet te vertrouwen bent. Je erkent ook dat het bij jou van binnen, in je hart, niet deugt. Je zult je zonde bij de naam moeten noemen en om vergeving vragen aan God en ook aan hem of haar tegen wie je hebt gelogen. Je ziet in dat je door die zonde de straf van God verdient. Je ziet in dat het rechtvaardig is, als God jou voor je zonden in de hel zou werpen.

Bekering is dus geen oppervlakkige zaak, maar een diepgaand werk. Het gaat niet om je gevoel, maar om je geweten. Dat moet in het licht van God komen. Je zou kunnen zeggen, dat bekering is: naar God toe gaan, om bij Hem jezelf te veroordelen. Het houdt ook in, dat je voor Hem belijdt dat jij tot nu toe Hem niet gehoorzaam was en dat jouw leven als gevolg daarvan door en door fout was. Ook zal er berouw in je hart zijn dat je tot nu toe zo hebt geleefd.