De behoudenis die het gevolg is van de doop moet dus met iets anders te maken hebben dan met het eeuwig in de hemel zijn. Dat is ook zo. De doop heeft uitsluitend te maken met ons verblijf op aarde. De doop heeft alleen betekenis voor deze aarde en heeft niets te maken met de hemel. De plaats waar we heengaan, de hemel, is een schitterende plaats, omdat daar de Here Jezus is. Bij Hem zullen we eeuwig zijn. Maar als we op aarde bij Christus willen zijn, kunnen we alleen maar bij Hem zijn op de plaats van zijn verwerping. Op aarde en voor het oog van deze wereld lig je eruit als je je bij Hem voegt. En je voegt je bij Hem als je wordt gedoopt.

In Markus 16:16 wordt de doop in één adem genoemd met geloof: ‘Wie gelooft en gedoopt is, zal behouden worden.’ Behouden voor de eeuwigheid word je door geloof alleen. Maar wie echt gelooft in de Here Jezus als Degene die voor zijn zonden stierf, zal ook graag op aarde bij Hem willen horen. Deze twee dingen horen bij elkaar: in Hem geloven voor de eeuwigheid én in de praktijk van je leven laten zien dat je van Hem bent. Als ik zeg, dat ik wel in de eeuwigheid in de hemel bij Hem wil zijn, maar hier op aarde liever niet hoor bij Christus die verworpen is, dan ben ik een huichelaar.

Wat in Markus 16:16 staat, komt uit de mond van de Here Jezus Zelf. Hij Zelf doet hiermee een beroep op ieder die in Hem gelooft, om zich bij Hem te voegen en in zijn verwerping te delen. Door je te laten dopen voeg jij je bij een verworpen Heiland. Denk je niet dat dit voor Hem een grote vreugde betekent? Denk je niet dat het Hem aan de andere kant veel verdriet zal doen als we ons schamen om zijn verwerping met Hem te delen?