Voor ik met je naar een volgende tekst ga, wil ik je een verhaaltje doorgeven dat ik een tijdje geleden las en dat je misschien helpt de betekenis van de doop nog iets beter te begrijpen. Het verhaaltje zegt iets over het oordeel van God en hoe iemand die zich laat dopen dit oordeel ondergaat.

Het oordeel van God rust op deze wereld. Ik heb er al op gewezen dat er twee plaatsen zijn waarop het oordeel niet rust, omdat het daar al geweest is: het kruis en het graf. Het oordeel komt echter wel over de wereld omdat die in het boze ligt (1 Joh.5:19; Joh. 12:31). De gelovige is al geoordeeld in het oordeel dat God over Christus bracht op het kruis. Hij erkent dat door zich symbolisch te laten begraven in het water van de doop. Het volgende verhaaltje kan duidelijk maken hoe God de wereld en het watergraf ziet. Voor de afwisseling gaat het deze keer niet over water, maar over vuur (dat trouwens in de Bijbel steeds naar oordeel verwijst).

Op een enorme prairie staat een boerderij. Tot zijn grote schrik ziet de boer in de verte een grote prairiebrand die door de wind zijn kant wordt opgeblazen. Hoe kan die boer nu aan het alles verterende vuur ontkomen? Hij begint het stuk prairie in de directe omgeving van zijn boerderij

te verbranden. Als het vuur van de grote brand bij zijn boerderij komt, zie je dat de brand links en rechts om de boerderij heen verder trekt. De boerderij blijft gespaard, omdat alles om de boerderij heen al verbrand was. Daar was, om zo te zeggen, het oordeel al geweest. Het grote vuur had daar niets meer te verteren.

Zo kun je ook kijken naar de wereld waarin je leeft en waarvoor het grote oordeel van God dreigend naderbij komt, terwijl jij door de doop laat zien dat het oordeel over jou al voltrokken is.