De zogenaamde christelijke feestdagen bestaan niet in het Nieuwe Testament; geen enkele. Het is dus eigenlijk niet bijbels om met die dagen rekening te houden als dat het bijzondere dagen zouden zijn. Dit alles is voortgezet judaïsme of katholicisme. Voor ons geldt echter: “Maar gij geheel anders” (Efez. 4:20, umeis de ouch outós, TR). Er zijn geen “bijzondere dagen” voor christenen. In de “genadebedeling” (Efez. 3:2) en de “bediening des Geestes” (2 Kor. 3:8) zijn alle dagen gelijk. Enkel de avondsmaalviering als zodanig (niet een dag) is bijzonder en de samenkomsten, waar Gods Woord gepredikt wordt.

Ook al betreft dit niet de fundamenten van het geloof, toch kunnen we het vieren van feestdagen in het kader zien van Luk 16:10: “Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw”. Dit zeg ik niet tot opwekking van een legalistische, farizeeïstische geest, maar tot een verfijnde opbouw van elkaar, opdat wij door niets afgeleid worden, maar alert, waakzaam blijven op de smalle weg, vooral in deze tijden van “terug naar Rome”.

Een richtlijn vinden we in Galaten: “hoe kunt u weer terugkeren naar de zwakke en arme grondbeginselen, die u weer van voren af aan wilt dienen? U onderhoudt dagen en maanden en tijden en jaren. Ik vrees voor u dat ik mij misschien tevergeefs voor u heb ingespannen” (Gal 4:9-11).

Een “dag des Heren” vieren?

Velen begrijpen uit “de dag des Heren” in Openbaring 1:10 dat Johannes op “zondag” zijn visioenen kreeg, en zij noemen die eerste dag van de week daarom “de dag des Heren”. Dit is een vergissing.

Wat is “de dag des Heren” in Openb. 1:10? Johannes kwam “in” of “op” (Grieks: en, dat zowel in als op kan betekenen) “de dag des Heren”. De meesten denken dat hier de eerste dag van de week, onze zondag, is bedoeld. Anderen geven er de voorkeur aan om in Op 1:10 aan de alom bekende, oudtestamentische “dag des Heren” (OT: “dag van JaHWeH”) te denken. In tegenstelling tot het oude wetsverbond is er in het nieuwe verbond (Nieuwe Testament)  geen enkele dag ingesteld, en dus ook geen dag des Heren. Men kan wel spreken van een ingestelde Avondmaalviering (1 Kor. 11:23-26) en een vroeg gebruik (Hand. 20:7) om op de eerste dag van de week (onze zondag) het Avondmaal te vieren. Maar in de hele Bijbel slaat de uitdrukking “de dag des Heren” altijd op de tijd van de eindgerichten, en nooit op iets anders.

Johannes kwam in de geest IN “de dag des Heren”, de eindtijd van de gerichten; hij kwam niet OP zondag “in de geest”. Trouwens, er is iets wat dit kracht bijzet: Johannes hoorde achter zich “een luide stem, als van een bazuin”. De Bazuin kondigt “de dag des Heren” aan: Joël 2:1-2; Zefanja 1:14-16. Zie verder alle schriftplaatsen over “de dag des Heren”: Js 2:12; Js 13:6, 9, 10; Ez 13:5; 30:3; Jl 1:15; 2:1, 11, 31; 3:14; Am 5:18-20; Ob 15; Zf 1:7, 14; Ml 4:5; Hd 2:20; 1Th 5:2; 2Pt 3:10; Op 1:10.

Kerstmis en Pasen geen christelijke feestdagen?

Ik verwijs gemakshalve naar de uitgebreide studies over Kerstmis en Pasen op de website van Marc Verhoeven.

Auteur: Marc Verhoeven (http://www.verhoevenmarc.be)

Dit artikel is geplaatst met toestemming van de auteur. Overname en copyright van dit artikelen liggen bij Marc Verhoeven en toestemming tot plaatsing kan alleen via Marc Verhoeven zelf verkregen worden.