Creationisten worden vaak aangevallen op het wetenschappelijke karakter van hun onderzoek. Creationisme zou geen wetenschap zijn. Eén van de belangrijkste argumenten tegen het wetenschappelijke karakter van creationisme is dat de verklaring van het ontstaan van het heelal en de wereld niet gefalsificeerd kan worden. Falsificatie houdt in dat een onderzoek of een theorie geheel of gedeeltelijk verworpen zou moeten kunnen worden na toetsing. Creationisme is derhalve geen wetenschap, daar het creationisme uitgaat van een schepper, een intelligent ontwerper. Een schepper bevindt zich in ieder geval niet in onze waarneembare wereld, en aangezien een schepper vaak wordt gezien als onderdeel van een religie (niet iedere intellegent-design-aanhanger is het hier overigens mee eens) is een schepper niet wetenschappelijk, omdat aan een religie niet getornd kan worden. Het lijkt ons niet wenselijk om op deze plaats in te gaan tegen dit argument, immers wie heeft bepaald wat wetenschappelijk is en wat niet. Wij zullen ons in dit artikel beperken tot wetenschappelijke feiten. Dat dit zal leiden tot een conclusie die evolutionisten niet zal bevallen,  daar kunnen deze wetenschappelijke bevindingen niets aan veranderen.

Onze zoektocht naar wetenschappelijk bewijs ter ondersteuning van de ‘jonge aarde’ start daar waar alle leven is begonnen volgens geologen: graniet. Dit graniet levert verbazingwekkend bewijs. Als het graniet nader wordt bekeken vindt men in het graniet gekleurde ringen, zogenaamde radiohalo’s. Dr. Robert Gentry heeft een grote hoeveelheid radiohalo’s onderzocht, tijdens dit onderzoek stuitte dr. Gentry op een type radiohalo’s die niet voor zouden mogen komen in graniet, vooropgesteld dat de verklaring van evolutie en ontwikkeling van graniet volgens de geologie waar zou zijn. Dr. Gentry ontdekte polonium radiohalo’s in granietlagen op verschillende plaatsen in de wereld.

Polonium radiohalo’s

Polonium isotopen hebben een vluchtig bestaan. Uit experimenten van dr. Gentry blijkt dat polonium-218 slechts enkele minuten kan bestaan voor ze een andere gedaante aannemen, vervallen tot een ander radioactief stadium. Ondanks deze korte ‘levensduur’ hebben deze polonium isotopen radiohalo’s achter gelaten in graniet diep in de aardkorst van onze aarde. Volgens de gangbare geologische ideeën over de vorming van graniet gaat men ervan uit dat graniet is ontstaan door een proces van langzame afkoeling van de aardkorst. Dit proces zou miljoenen jaren in beslag hebben genomen. De bevindingen van dr. Gentry en de gangbare ideeën van de geologie zijn volledig tegenstrijdig. Radiohalo’s kunnen pas gevormd en ‘gevangen’ zijn genomen in het graniet nadat het graniet verhard was. Gezien de korte ‘levensduur’ van polonium-218 staat deze bevinding haaks op de trage afkoeling volgens de gangbare geologische verklaringen over het ontstaan van graniet. De straling van polonium radiohalo’s zou verdwenen zijn lang voor het afkoelingsproces van graniet voltooid was zoals de gangbare geologische verklaring over het ontstaan van graniet ons voorspelt. Nader onderzoek wees uit dat de gevonden polonium radiohalo’s geen vervalproduct waren, van het radioactief verval van uranium naar lood, maar afkomstig van oorspronkelijk polonium.

De vraag is echter of het onderzoek van dr. Gentry wetenschappelijk genoemd mag worden, volgens de criteria waarover in de eerste alinea is gesproken? Dr. Gentry heeft het overgrote deel van zijn onderzoek verricht in het Nationale Laboratorium van OAK in Tennessee (USA). De uitkomsten van het onderzoek van dr. Gentry zijn gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften, zoals: Science, Nature, Geophysical Research Letters, Earth and Planetary Science Letters, Physical Review Letters & Annual Reviews of Nuclear Science. Publicatie van wetenschappelijk onderzoek in tijdschriften heeft tot doel andere wetenschappers deel te laten zijn van je bevindingen, zodat deze de bevindingen mogelijkerwijs kunnen falsificeren. Tot op heden heeft nog geen enkele wetenschapper de bevindingen van dr. Gentry kunnen weerleggen. De verklaring voor de aanwezigheid van polonium radiohalo’s in graniet zijn (nog) door niemand anders kunnen verklaren met behulp van een andere verklaring dan gegeven door dr. Gentry. Hooguit hebben wetenschappers de bevindingen afgedaan als ‘klein mysterie’ waar nog geen verklaring voor is gevonden.

De leeftijd van de aarde
De gevolgen betreffende de leeftijd van de aarde zijn enorm. Alle ouderdomsbepalingen zijn gebaseerd op radioactief verval. Het gaat ter ver om hier uit te leggen op welke wijze dit radioactief verval tot calculatie van leeftijden van gesteenten kan leiden. Alle ouderdomsbepalingen gaan uit van de uniformiteitleer, alle processen in het verleden vonden plaats volgens waarneembare processen van vandaag. Echter blijkt de vondst van oorspronkelijk polonium, en niet het polonium dat wij vandaag de dag waarnemen als ‘tussenstadium’ bij het verval van uranium naar lood, dat het verval in het verleden verschillend is geweest.

Conclusie
Onze eerste conclusie is,dat graniet niet gevormd kan zijn volgens de gangbare gedachten van geologen, namelijk miljoenen jaren, maar dat graniet in zeer korte tijd (binnen minuten) is gevormd. Onze tweede conclusie is dat dr. Gentry duidelijk heeft aangetoond dat de uniformiteitleer ongeldig is. Hiermee zijn dan ook alle radioactieve ouderdomsbepalingen(dus alle ouderdomsbepalingen) niet juist, en op onjuiste aannamen gebaseerd. De leeftijden van gesteenten die men aldus in laboratoria berekend heeft hebben dan ook geen enkele waarde. Onze derde conclusie is, dat de bevindingen van dr. Gentry al meer dan 25 jaar staan als een rots, en niemand heeft ze kunnen weerleggen, zelfs voor de rechtbank in de staat Arkansas (USA) kon men de bevindingen van dr. Gentry niet weerleggen. Onze vierde conclusie is dat niemand de discussie met dr. Gentry aangaat betreffende zijn bevindingen, dit sterkt des te meer de conclusie dat de bevindingen van dr. Gentry het bij het juiste eind hebben. Het falen van evolutionisten om tegen het wetenschappelijk bewijs van dr. Gentry in te gaan geeft duidelijk aan dat men vreest voor de bevindingen. Het probleem, voor wetenschappers die in evolutie geloven, is dat de evolutie leert dat de gehele ontwikkeling van leven op aarde is begonnen met de langzame vorming van graniet, het moedergesteente.

Als de verklaring van geologen, voor de vorming van graniet, is gebouwd op een slecht fundament, dan rest het huis, dat evolutie heet, niets anders dan deze te ondersteunen met balken tot het moment waarop het onvermijdelijke zal geschieden: Het huis stort in!

Auteur: A.J.W. Boonstra