Allicht hebt u gedurende uw leven te maken gehad met pijn. Hoe vervelend pijn ook is het dient een doel. ‘Pijn is onderdeel van een verdedigingsmechanisme van het lichaam. Pijn heeft een alarmfunctie. Het pijngevoel maakt dat we de pijn gaan verhelpen, dat we gevaar uit de weg gaan, dat we de oorzaak van de pijn gaan vermijden en dat we gewonde lichaamsdelen rust gunnen om te herstellen.’ (1) Hoe vervelend ook pijn heeft nut.

De vraag is echter waar komt pijn vandaan? Volgens Mark Nelissen, in het tijdschrift EOS is het duidelijk wat de oorsprong van pijn is: “Ik denk niet dat het moeilijk is in te zien dat pijn wel degelijk een biologische adaptatie is.” (2) Dit argument wordt verklaard door “…het feit dat wij … zeer gesofistikeerde structuren hebben in hersenen en ruggenmerg om pijn te registreren.” (3) Het feit dat wij gesofistikeerde structuren bezitten die pijn registreren is een zwak argument ten gunste van het evolutionaire nut van pijn. Dit argument zou evengoed gebruikt kunnen worden als bewijs voor een intelligente ontwerper.

Als men uitgaat van evolutie als ‘scheppende’ kracht achter het ontstaan van leven, dan is men ook geneigd verklaringen vanuit dat oogpunt te zoeken. Evolutie kent een aantal voorwaarden, zonder deze voorwaarden zal evolutie plaats wellicht plaats vinden, maar blijft de evolutie niet in stand. Eén van die voorwaarden is dat de mutatie (verandering) voordeel moet opleveren ten opzichte van de voorgaande situatie. Het ontstaan van pijn wordt dan als volgt verklaard: “…het is duidelijk dat we niet lang zouden leven als we helemaal geen pijn zouden voelen. Mensen die de eerste zeldzame aangeboren aandoening hebben waarbij ze geen pijn voelen, moeten geweldig opletten dat ze zich niet verwonden.” (4) Vanuit een evolutionistisch oogpunt een duidelijk argument voor evolutie, let wel een argument is geen bewijs. Hooguit een verklarende factor om een vooronderstelling kracht bij te zetten. Indien een mutatie echter geen voordeel oplevert zal de mutatie niet kunnen overleven volgens de evolutietheorie. Heeft pijn een nadelig effect? Mark Nelissen geeft zelf antwoord op deze vraag. “Er is ook een kostenzijde aan pijn: het vreet energie en verlaagt andere activiteiten die door de evolutie worden gewaardeerd, zoals voedsel zoeken, zich verdedigen, een partner het hof maken.” (5), vandaar dat Mark Nelissen besluit met de woorden: “…het pijnmechanisme(is) een goed ontwerp van de evolutie, maar verre van perfect.” (6)

Al met al een zeer zwakke onderbouwing van het nut van pijn.

Een creationist zal het nut van pijn zoals hierboven beschreven kunnen onderschrijven. De alarmfunctie voor ons lichaam is onmiskenbaar. Evolutionisten hebben wellicht argumenten gegeven voor de aanwezigheid van pijn, maar de vraag waar pijn vandaan komt is onbeantwoord gebleven. Als creationist hebben wij wel antwoord op deze vraag.
In Genesis 1 vers 31 lezen we: ‘En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed.’ Deze tekst laat ons duidelijk zien dat de geschapen aarde goed was, en dus ZONDER pijn. God heeft nooit gewild dat zijn schepping pijn zou ondergaan. Ziekte en dood bestonden niet in het begin van de schepping, en pijn als alarmerende functie van het lichaam was onnodig. In Genesis 3: 1-6 lezen we dat Adam en Eva eten van ‘boom van goed en kwaad’. Hierop straft God Adam en Eva, zeggende: ‘…Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap; met smart zult gij kinderen baren…’ (7) en ‘…de aardbodem om uwentwil vervloekt; al zwoegende zult gij daarvan eten…’ (8). Deze tekstgedeelten spreken voor het eerst over pijn. De vrouw zal pijn ervaren bij de zwangerschap, het zal pijn en moeite kosten voor de man om voldoende eten te kunnen produceren. Creationisten kunnen de herkomst van pijn verklaren, waar evolutionisten hier een antwoord schuldig moeten blijven.

De grootste pijn is echter gedragen door God zelf, in Zijn Zoon Jezus Christus aan het kruis op Golgotha. Wie dat offer aanvaardt hoeft de grote pijn die de wereld wacht niet te verdragen, wanneer de wereld gestraft wordt voor hun ongehoorzaamheid aan God, ‘De vijfde engel goot zijn offerschaal leeg over de troon van het beest. Zijn rijk werd in duisternis gehuld. De mensen beten op hun tong van de pijn.’(9). Pijn heeft nut, hoewel evolutionair niet aangetoond, niet alleen als alarmfunctie voor ons lichaam, maar ook als straf voor de mensheid aan het einde der tijden. Nog is het niet te laat, bekeer u ‘Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.’  (10) De tijd van ‘Eden’ zal terugkeren en pijn zal er niet meer zijn, die belofte mogen wij in ons hart sluiten gedurende de korte tijd dat wij pijn mogen ervaren.

Auteur: A.J.W. Boonstra

Noten:
(1)   http://www.medicinfo.nl/%7Bdb185df4-e7ef-416d-8b0f-5101083f06a3%7D#{d34c6c9b-03ad-4727-94f2-d64286ee49fe}, bezocht 16 februari 2009.
(2)   Mark Nelissen, Pijn: evolutionaire onzin? EOS i.s.m. Scientific American, pagina 94 & 95.
(3)   Idem 2.
(4)   Idem 2.
(5)   Idem 2.
(6)   Idem 2.
(7)   Genesis 3:16 NBG 51
(8)   Genesis 3:17 NBG 51
(9)   Openbaring 16:10 NBG 51
(10)Openbaring 21:4 NBG 51