Waarschijnlijk heeft u weleens gehoord van de uitdrukking ‘zien is geloven’, maar is dat altijd juist? Eigenlijk is het vaak omgekeerd: ‘geloven is zien’. Dit geldt bijvoorbeeld binnen de geologie. Geologisch bewijs spreekt niet voor zichzelf, en moet worden geïnterpreteerd. De wijze waarop wij interpreteren wordt altijd beïnvloed door wat we geloven.

Een goed voorbeeld hiervan is te vinden op een bord lang de weg, nabij de ‘Sheep Rock Unit’ van de ‘John Day Fossil Beds National Monument’ in centraal Oregon (Verenigde Staten). Hier stroomt de ‘John Day River’ door een ‘water gap’ (1) De ‘water gap’ is 300 meter diep met aan beide zijden nagenoeg verticale wanden van basaltgesteente.
Volgens de standaard uniformitarianistische interpretatie is de basaltlava hier circa 16 miljoen jaar geleden afgezet. Nadien heeft de rivier zich langzaam een weg gebaand door deze lava-afzettingen gedurende miljoenen jaren, een ravijn (‘gorge’) vormend. Maar hoe kon een rivier door heuvelruggen stromen? Men zou verwachten dat de rivier rondom de heuvelrug zou stromen.
De interpretatie van een creationist kent dit probleem niet. In de visie van creationisten is het ravijn uitgesleten door water dat zich terugtrok gedurende de recessieve fase (de fase waarin het water in de oceanen stroomt) van de wereldwijde zondvloed, toen bergen en continenten werden gevormd en oceaanbassins ontstonden. Met andere woorden, het ravijn is snel uitgesleten en recent gevormd. Dat is ook wat het bewijs duidelijk suggereert.

Langs de weg bij ‘Picture Gorge’ staat een informatiebord, dat daar door medewerkers van het nationale park is geplaatst, en op dit bord staat geschreven: ‘Voor velen lijken de steile wanden van Picture Gorge een aanwijzing voor een plotselinge ramp en snelle vorming van het ravijn en geen langzaam proces, ongeacht de krachten die dit werkelijk hebben gevormd’. Let hier op het woord: lijken.
Een door creationisten geschreven reisgids over het ‘John Day’-gebied stelt duidelijk dat het ontkennen van dergelijk krachtig bewijs van een catastrofe ‘een blinde trouw aan het uniformitarianisme is. In miljoenen jaren zouden de steile wanden zich hebben gevormd.’ (2) Dit is een voorbeeld waarvan gezegd kan worden dat men ziet en niet gelooft.
Waarom ontkent men het overduidelijke bewijs van een plotselinge catastrofe? Misschien omdat het iets buitengewoons moet toestaan, iets wat veel groter is dan binnen de geologische filosofie past? De conclusie trekken dat de feiten een ramp als de wereldwijde zondvloed bevestigen, zou enorme gevolgen hebben voor de geologie.

Dergelijke feiten, wijzend op de enorme verplaatsing van watermassa’s, leveren sterk bewijs voor de feitelijke wereldwijde zondvloed, zoals Genesis ons vertelt. Dit bewijs kan worden toegevoegd aan het overige bewijs die de betrouwbaarheid van de Bijbel bevestigen. Als de Bijbel juist is, dan is er dus ook een Schepper die ons naar Zijn beeld heeft gemaakt en aan wie wij verantwoording schuldig zijn. Als God de zondvloed over de aarde heeft doen komen als straf voor de zonde van de wereld destijds, dan kunnen we ook verwachten dat God de zonde van de huidige wereld zal vergelden. De gevallen mensheid deinst terug voor dat idee.
De Schrift beschrijft de koppigheid van de mens om de zondvloed te aanvaarden in 2 Petrus 3:3-6, waar staat dat sommigen ‘willens en wetens’ de wereldwijde zondvloed ontkennen. In Jesaja 54:9 belooft God: ‘Zoals Ik gezworen heb, dat de wateren van Noach niet meer over de aarde zouden komen.’ Dit geeft duidelijk aan dat het geen lokale vloed geweest kan zijn, want iedere keer als er een (lokale) vloed is, zou God Zijn belofte hebben gebroken. Het verzekert ons ook dat God de wereld niet nog een keer zal straffen met water.
2 Petrus 3:7 gaat verder door ons te waarschuwen dat in het verleden de wereld is gestraft met water, maar dat er een toekomstige straf van vuur wacht voor de wereld. In de dagen van Noach misten alle mensen, op acht na, de boot. Het goede nieuws is dat er nog steeds een mogelijkheid is voordat God de aarde zal straffen met vuur. U hoeft de boot niet te missen. Jezus zei hierover: ‘Ik ben de deur; als iemand door Mij binnenkomt, zal hij behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan en weide vinden.’ (Johannes 10:9) Jezus heeft ook gezegd: ‘Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.’ (Johannes 14:6) Zoals de ark van Noach de enige weg tot behoud was tegen de zondvloed, zo is Jezus de enige weg voor ons om gered te worden.

Als u nationale parken en monumenten bezoekt, houd dan in gedachten dat informatieborden slechts interpretaties van de werkelijkheid zijn. Sommige van de informatieborden en interpretaties zijn gebaseerd op een naturalistische filosofie, genaamd: uniformitarianisme. Deze filosofie onderkent de zondvloed niet, ondanks de sterke bewijzen die een plotselinge catastrofe zoals de zondvloed bevestigen (zie ‘Picture Gorge’). Verschillende vooronderstellingen leiden tot verschillende conclusies, zelfs na bestudering van hetzelfde bewijs. Geloven is zien!

Auteur: Steve Wolfe
Oorspronkelijke titel: Picture Gorge shouts sudden cataclysm. Creation Magazine vol.30 No.4
Vertaling: A.J.W. Boonstra (www.debijbeliswaar.nl)

Copyright Creation Ministries international Ltd.
Used with permission
http://www.creationontheweb.com

Aanhalingen uit de Bijbel: NBG51

Plaatjes/Foto's in dit artikel zijn beschermd door copyright. Gebruik is niet toegestaan!

‘Picture Gorge’ betekend letterlijk vertaald: plaatje van een ravijn. Omwille van de leesbaarheid is dit vertaald als ‘Picture Gorge’.

(1)          Voor dit begrip bestaat (nog) geen Nederlandstalige vertaling. Een water gap is meer dan een dal. Het is een bergpas in een bergketen waar een waterstroom (bijvoorbeeld een rivier) doorheen gaat, of in het verleden doorheen is gegaan. (Bokovoy, D, Coffin, H. and Hergenrather, J. Road to the JOhn Day Area of Central Oregon As viewed from an Creationist Perspective, Creation Research Society, p. 54, 2004) Zie ook: Oard, M. Do rivers erode through mountains? Creation 29 (3): 18-23, 2007. <creationontheweb.com/watergaos>

(2)          Uniformitarianisme is het geloof dat processen langzaam en geleidelijk hebben plaatsgevonden, volgens dezelfde snelheid van processen die wij vandaag de dag waarnemen. Er is ruimte voor kleine catastrofale gebeurtenissen, maar zeker niet voor een wereldwijde zondvloed.