Binnen de seculiere wetenshap worden alle veranderingen en ontwikkeling van leven aangeduid met de term: evolutie. Is dit een juiste weergave, of is deze definitie van ‘verandering’ misleidend? Binnen de hele discussie tussen evolutionisten en creationisten is de benadering van het begrip ‘evolutie’ een terugkerend twistpunt. Beiden, evolutionisten en creationisten, betichten de ander ervan een verkeerde invulling aan dit begrip te geven. In dit artikel wil ik trachten aan te geven hoe beide ‘kanten’ tegen ‘evolutie’ aankijken, zodat u na afloop uw eigen keuze kunt maken.

Evolutie
Heel simpel kunnen wij het volgende stellen: de verandering van leven is wat evolutionisten ‘evolutie’ noemen. Of het hier nu gaat om de verandering van een Yorkshire Terrier en een Deense Dog vanuit een gemeenschappelijke voorouder, of om de verandering van ééncellige dieren in een ver verleden tot al het leven op aarde vandaag de dag, dat is niet van belang. Overigens gaan evolutionisten ervan uit dat ééncellige dieren ‘simpele’ evolutionaire levensvormen zijn, maar ééncellige dieren kunnen zeer complex zijn, zelfs complexer dan de meest geavanceerde computers. Al deze veranderingen worden ‘evolutie’ genoemd. ‘Evolutie kan alleen geschieden als het kopiëren van informatie in genen niet geheel compleet en accuraat geschied, fouten in kopieën (mutaties) komen voor. Mutaties worden zo door middel van zelfreproductie doorgegeven van generatie op generatie. Dit is wat men noemt ‘natuurlijke selectie’. (1) Nieuwe genetische informatie zorgt voor kleine veranderingen in een soort en vanuit deze mutaties, gecombineerd met lange perioden van tijd, kan evolutie een verklaring geven voor het ontstaan van nieuwe soorten.

Schepping
In Genesis staat heel duidelijk dat God de planten, dieren en mensen maakte naar hun aard. ‘En de aarde bracht jong groen voort, gewas, dat naar zijn aard zaad geeft, en geboomte, dat naar zijn aard vruchten draagt, welke zaad bevatten. En God zag, dat het goed was.’ (Gen 1:12) ‘Toen schiep God de grote zeedieren en alle krioelende levende wezens, waarvan de wateren wemelen, naar hun aard, en allerlei gevleugeld gevogelte naar zijn aard. En God zag, dat het goed was.’ (Gen 1:21) ‘En God zeide: Dat de aarde voortbrenge levende wezens naar hun aard, vee en kruipend gedierte en wild gedierte naar hun aard; en het was alzo. En God maakte het wild gedierte naar zijn aard en het vee naar zijn aard en alles wat op de aardbodem kruipt naar zijn aard. En God zag, dat het goed was.’ (Gen 1:24-25)

Dit betekend dus dat de variatie in de dieren is aangebracht vanaf de schepping, zo redeneren creationisten. Een creationist neemt de Bijbel als uitgangspunt, en Genesis is heel duidelijk wat de schepping van verschillende ‘hoofdgroepen’ dieren aangaat.

Verschil van mening
Waar zit dan het verschil van mening tussen creationisten en evolutionisten. Afgezien van het feit dat evolutionisten iedere goddelijke interventie zien als niet wetenschappelijk, en daarmee God automatisch buitensluiten, gaat het om het begrip ‘evolutie’. Creationisten zijn het namelijk met de evolutionisten eens dat een Yorkshire Terrier en een Deense Dog een gemeenschappelijke voorouder hebben. Dit is ook in het geheel niet tegenstrijdig met de verzen uit Genesis. Het geschilpunt is dat creationisten deze ontwikkeling niet zien als ‘evolutie’ maar als variatie binnen eenzelfde soort. Laten wij toch eerlijk zijn, er is geen nieuwe soort ontstaan. Beide dieren zijn honden, er is dus geen nieuwe genetische informatie toegevoegd. Wat evolutionisten over het hoofd zien is een belangrijk aspect uit de Bijbel. Genesis 1 vers 31 zegt heel duidelijk dat de wereld PERFECT was geschapen, er was niets verkeerd. Doordat Adam zondigde kwam de hele wereld onder het oordeel van God. De straf op de zonde van Adam was de dood (Gen 3:19; Rom 5:12; 8:20-22; 1 Cor 15:21-22,26). Door deze zonde werd niet alleen Adam gestraft maar ook de natuur. Dit is duidelijk te lezen in Genesis 3:18: ‘en doornen en distelen zal hij u voortbrengen,…’ en in Romeinen 8 staat in vers 22: ‘Want wij weten, dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is.’ De aarde gaat gebukt onder de verkeerde beslissing van Adam. Waarom zou dit dan niet gelden voor de onderdelen waaruit de levende wezens zijn gebouwd. Het DNA vormt de bouwsteen van ons wezen. Als de schepping gebukt gaat onder de zonde dan is het niet meer dan logisch dat het DNA ook gebukt gaat onder de zonde. De verandering van de oer-hond in een Yorkshire terrier geeft eerder een verlies van erfelijk materiaal (degeneratie) aan, dan winst ten behoeve van een nieuwe soort. Het gaat in de evolutie echter altijd om de ontwikkeling van een mutatie die voordeel oplevert ten opzichte van de oude situatie. Neem de Golden Retrievers. Iedere hondenfokker weet dat deze honden tegenwoordig slechte heupen hebben. De oorzaak, ze zijn te ver ‘doorgefokt’ zoals dat heet. Met andere woorden, er is genetische informatie verloren gegaan. De slechte heupen van de Golden Retriever levert het beest geen voordeel op, eerder een verslechtering. Hoe kan de evolutionist dit verklaren. Creationisten kunnen dit wel. De Bijbel voorspelt een achteruitgang in kwaliteit van de genen, precies hetgeen wij vandaag de dag waarnemen. Dit is dus geen evolutie, maar variatie waarbij de kwaliteit van de genen/DNA steeds verder achteruit gaat. Creationisten hebben daarom in het verleden de termen ‘micro-evolutie’ en ‘macro-evolutie’ gebruikt om het verschil tussen variatie binnen soorten (nl. micro-evolutie) en de ontwikkeling van ‘vis tot visverkoper (mens)’ (nl macro-evolutie) aan te duiden.

Het is dus beter niet te spreken van micro- of macro-evolutie. Het begrip ‘evolutie’ is het terrein van evolutionisten. Creationisten spreken van variatie binnen soorten. Wellicht is het daarom beter als creationisten de woorden ‘micro-evolutie’ en ‘macro-evolutie’ niet gebruiken. De term ‘micro-evolutie’ zelf is misschien wel misleidend. Het proces van ‘micro-evolutie’ bestaat en dat zal geen creationist ontkennen. Wat mij betreft mogen kenners van de materie deze begrippen gebruiken omdat men weet wat ermee wordt bedoeld. Echter mensen die zich niet in deze materie hebben verdiept zullen bij de term ‘micro-evolutie’ denken dat evolutie juist is, zeker daar creationisten ‘micro-evolutie’ als feit beschouwen.

De ontwikkeling van het leven in een wereld zonder God gaat via evolutie. ‘Micro-evolutie’ zal leiden tot ‘macro-evolutie’. Evolutionisten zien deze vormen van evolutie dan ook niet als verschillend, en waarom zou men ook. Gaat een creationist in discussie met evolutionisten, dan gaat de discussie de verkeerde kant op, omdat beiden bij het woord ‘evolutie’ en in het bijzonder bij de begrippen ‘micro- of macro-evolutie’ een verschillende definitie hanteren. Creationisten gaan ervan uit dat God dieren schiep naar hun aard. God schiep de basistypen, en in de Ark van Noach zaten basistypen waar al het leven uit is voortgekomen.

Tot slot
Evolutionisten zullen zeggen dat het niet gaat om een keuze te maken uit één van bovenstaande modellen (schepping of evolutie). De wetenschap heeft evolutie immers bewezen, u hoeft hier dus niet voor te kiezen, zo zegt men. Volgens mij is het echter nog altijd zo dat iedereen vrij is te geloven wat men wil. Als ik ervoor kiest evolutie als geloof te zien dan is het nog altijd mijn keuze of ik dit geloof accepteer of niet. Een ieder (ook iedere evolutionist) zal mij die keuzevrijheid moeten laten. Dat doen evolutionisten, over het algemeen, niet. Ons schoolsysteem en de wetenschap zijn volledig overgenomen door evolutionistische denkbeelden. Evolutie wordt ons opgedrongen, of wij het willen of niet. Dat is ook de reden waarom evolutionisten niet goed om kunnen gaan met kritiek op hun theorie. Een evolutionist mag wat mij betreft geloven in evolutie. Ik kan hen echter  alleen maar aanraden in de Bijbel op zoek te gaan naar antwoorden, maar laat evolutionisten de keuzevrijheid. Hopelijk laten evolutionisten hun toehoorders ook die keuzevrijheid.

Auteur: A.J.W. Boonstra

Noten:
Alle aanhalingen uit de Bijbel: NBG 51.

(1)    Ph.D. Jonathan Sarfati, Refuting evolution. Variation and natural selection versus evolution, pagina 32  

Voor dit artikel is gebruik gemaakt van het boek: Refuting evolution, Ph.D. Jonathan Sarfati. Variation and natural selection versus evolution, pagina 31-37