|
De Bijbel vertelt
ons dat het water
voor de zondvloed
uit twee bronnen
voortkwam. We lezen
in Genesis 7:11 ‘op
die dag braken alle
kolken der grote
waterdiepten open’.
Het is zeer
waarschijnlijk dat
dit water vanonder
de aardkorst aan de
oppervlakte kwam.
Geologen hebben
berekend dat
gesteente in de
mantel van de aarde
nog altijd voldoende
water bevat in de
minerale structuur
met minimaal tien
keer de hoeveelheid
water van onze
oceanen. (1)
Geologen erkennen
eveneens dat
materiaal uit het
buitenste deel van
de ‘upper-mantle’ is
gekomen, men noemt
dit ‘depleted mantle’
(2) Er zijn zelfs
geologen die beweren
dat opbeuring van
continentale platen
water aan de
oppervlakte heeft
gebracht. (3)
Genesis 7:11
verhaalt ook van
water vanuit de
hemelen: ‘de sluizen
des hemels geopend’.
Dit was geen normale
neerslag, omdat het
40 dagen achtereen
regende. De wateren
bleven stijgen
gedurende vijf
maanden om
uiteindelijk alle
bergen te bedekken,
zoals in Genesis
7:19 beschreven: ‘En
de wateren namen
geweldig sterk toe
over de aarde, en
alle hoge bergen
onder de ganse hemel
werden overdekt.’
Hoe was het toch
mogelijk dat het
zolang regende? We
weten het niet
zeker, maar
creationistisch
onderzoek geeft ons
de volgende
mogelijkheden:
-
Instorten van de
waterkoepel die de
‘pre-zondvloed’
aarde omringde
hoog in de
atmosfeer.
Berekeningen tonen
aan dat deze
waterkoepel niet
erg veel water kon
bevatten, maar het
kan deels
bijdragen aan de
regen van 40
dagen. (4)
-
Gigantische
fonteinen die
vanuit de ‘kolken
der diepte’ omhoog
spoten, en
vervolgens als
regen terug viel
op aarde. (5)
-
Intense cyclonen,
genaamd
‘hypercanes’ die
zich ontwikkelden
boven warm water
(verwamt door
vulkanische
onderwater
erupties) (6)
-
Water kwam op de
aarde vanuit een
zwerm van kometen.
De kraters op de
maan tonen een
intens
bombardement
vanuit het heelal
aan. Sommige
creationisten
zeggen dat dit
plaats vond
gedurende de
zondvloed. (7)
-
Een combinatie van
deze factoren.
De zondvloed was een
éénmalige
gebeurtenis en wij
waren niet als
ooggetuigen
aanwezig. Toch komen
de bronnen van
water, zoals genoemd
in de Bijbel,
overeen met onze
kennis over de
structuur van de
aarde.
Auteur: Tas Walker
Oorspronkelijke
titel: Where did all
the water come from?
Creation Magazine
vol.30 No.2
Vertaling:
A.J.W.
Boonstra (www.debijbeliswaar.nl)
Copyright Creation
Ministries
international Ltd.
Used with permission
http://www.creationontheweb.com
Aanhalingen uit de Bijbel: NBG51
(1)
Williams, A. Drowned
from below.
Creation 22 (3):
52-53. 2000.
(2)
Depleted kan het
best vertaald worden
met
verarming/vermindering.
Deels smelten van de
bovenste mantel
heeft de
continentale korst
gevormd.
(3)
Baumgartner, J. 2nd
ICC, Creation
Science Fellowship,
Pittsburgh, pp
35-45, 1990.
(4)
Vardiman, I.
Climates before and
after the Genesis
Flood. ICR,
California, pp 7-21,
2001.
(5)
Baumgartner, J.
Catastrophic Plate
Tectonics: the
physics behind the
Genesis flood. 5th
ICC, Creation
Science Fellowship,
Pittsburgh, pp
113-127, 2000,
(6)
Woondmorappe, J.
Hypercranes±
rainfall generators
during the flood?
Journal of creation
14 (2): 123-127,
2000.
(7)
Faulkner, D. A
biblically-based
cratering theory,
Journal of Creation
13 (1): 100-104,
1999.
|
