Orgaandonatie..is dat toegestaan voor een Christen?

Tja, de Bijbel zegt hier niets over, tenminste niet direct. Hoe gaan we dan om met dit vraagstuk? Ik heb op internet een veelheid aan pagina’s met verschillende meningen bezocht. Ik raad je aan dit ook te doen (gebruik de woorden: donor en geloof of donor en God als zoekterm). Na een lange zoektocht op internet en in de Bijbel kwam ik op het volgende:

Ons lichaam is uniek.
Een dokter verklaarde op internet (1): 'Ieder mens heeft een persoonlijke weefsel code, welke ons immuunsysteem vormt. Bacteriën en virussen worden hierdoor herkend als ‘vreemd’ weefsel en in geval van een gezond lichaam aangevallen en afgevoerd. Deze code vormt een barrière bij orgaantransplantatie. Nooit past het precies. Hoe meer de eigen code afwijkt van een ander, hoe meer afweerreactie bij transplantatie'.

God heeft ons uniek gemaakt naar zijn beeld (2). God schiep niet alleen de buitenkant maar ook onze binnenkant (organen) naar zijn beeld, hij schiep ons immers helemaal naar zijn beeld. De organen zijn dus onderdeel van het lichaam dat God voor jou heeft geschapen.

Hersendood?
Het doneren van organen kan plaatsvinden als de toestand: hersendood is opgetreden. De grote vraag hierbij is echter: hoe dood is hersendood? Een ‘leek’ kan hierbij niet met het blote oog constateren dat zijn of haar geliefde gestorven is. Die constatering moet een bewust/onbewust feilbaar mens voor je doen, nl. een specialist met behulp van apparatuur. Je wordt dood ‘verklaard’. Deze verantwoordelijkheid is toch wel heel erg groot, zo niet te groot. Je bent stervende. Maar wanneer is dit proces voltooid? Kunnen we hersendood aanvaarden als de ‘echte dood’? En als de hersenactiviteit niet meer te meten valt, ís deze er dan ook helemaal niet?

Met mijn donororgaan kan ik misschien iemand helpen die niet in God gelooft. Misschien leeft deze persoon nu langer en komt hij/zij toch nog tot geloof.
Onze bewogenheid met de naaste moet allereerst tot uitting komen in het vertellen van je naaste over de Here Jezus, dus terwijl je leeft, in plaats van nú besluiten de ander je organen te gunnen na je dood. Het gaat ten slotte om het eeuwige leven, niet om het aardse – eventueel door transplantatie van organen verlengde – leven. Echte naastenliefde uit zich ten diepste en ten hoogste in het anderen bekend maken met wie de Here Jezus is! Een onbekeerd mens gaat na een door donatie verlengd leven toch nog verloren!

Als je geen donor bent heb je je naasten niet lief !?
Boven alles geldt voor een kind van God, dat we het eigendom van Christus zijn. Dat komt eerst en boven alles. Vóór het gebod tot naastenliefde komt het grote en eerste gebod: God liefhebben boven alles. Wie het inbreken in het stervensproces of het uitstellen ervan ervaart als een inbreuk op dat recht van God om ‘ons naar zich toe te halen’ die moet alle ruimte krijgen om ‘nee’ te zeggen tegen donatie.

God heeft ons niet het recht gegeven om zelf te beschikken over ons lichaam. Wij hebben dit lichaam van Hem ontvangen (2) wij zijn Zijn eigendom. God beslist over leven en dood en niet de medische wetenschap.

Donor zijn voor familielid tijdens mijn leven dan?
Dan is de vraag ‘hoe dood is hersendood?’, ‘grijpen we niet in in Gods beleid?’ niet aan de orde. Dat is misschien te vergelijken met het geven van een geweldig duur cadeau aan iemand (vergelijk de zegswijze: dat is een rib uit mijn lijf). God transplanteerde een rib uit Adams lijf en vormde deze om tot Eva en sloot de plaats toe met vlees. Dus tegen doneren bij het leven valt weinig bezwaar te maken.

Geen donor zijn en wel een donororgaan accepteren?
Is het eerlijk zelf geen donor te zijn en wel een donororgaan te accepteren. Dat is een vraag waar iedereen voor zichzelf antwoord op moet geven. Het lijkt wel tegenstrijdig. Als je geen donor bent moet je jezelf afvragen of je wel een donororgaan zou accepteren. Misschien moet je jezelf niet de vraag stellen of je donor moet of kunt worden, maar moet je jezelf de volgende vraag stellen: Wil ik een donororgaan accepteren als er iets mis is met mijn lichaam? Bedenk dan wel wat je motieven zijn? Accepteer je een donororgaan omdat je er van uitgaat dat God de medische wetenschap ook zou kunnen gebruiken voor genezing? Of wil je een orgaandonatie omdat je God niet vertrouwt en verwacht dat Hij je zal genezen als je er om vraagt? Op zich zijn deze vragen weer een hele nieuwe discussie waard.

Mijn lichaam is toch een Tempel van de Heilige Geest?
Tegenstanders van orgaandonatie gebruiken dit vaak als argument. Echter wanneer een blindedarm wordt weggenomen is dat niet een ontwijding van de tempel van ons lichaam? Ons lichaam is een geestelijke tempel en het is onjuist dit te betrekken bij de vragen rondom orgaandonatie. Vervuiling of ontwijding van de tempel wordt veroorzaakt door andere zaken. Zie ook: Mattheüs 15:15-20, 1 Korinthiërs 6:12-20.

Conclusie
Wij gaan niet zeggen wat je wel of niet moet doen. Als in de Bijbel stond: ‘Gij zult geen donor worden’ , tja dan was het makkelijk. Helaas dit staat niet in de Bijbel. Jij zult deze keuze toch zelf moeten maken in ‘overleg’ met God.

Tips
- Wat is je motivatie om donor te worden? Zorg dat je dit voor jezelf helder hebt.
- Bid tot God voor wijsheid bij de beslissing.
- Bid en vraag of God je een zuiver hart wil geven bij de keuze? Zorg dat je zeker weet dat je geen egoïstische beslissing neemt of jezelf alleen op de voorgrond zet bij je keuze.

Auteur: A.J.W. Boonstra

Noten:
(1) http://www.dlinde.nl/woordenboek/orgaandonatie.htm
(2) Genesis 1 vers 27

Aanverwant artikel
Klik hier voor aan artikel over zaaddonorschap